stil

Heel vriendelijk schijnt de zon op je graf,
zo vredig en stil, en toch is er leven.
Ik zie een merel zitten op een zerk,
en ooievaars boven het kerkhof zweven.

Heel vriendelijk schijnt de zon op je graf
Ik ben bij je mijn liefste, dirk ik zit naast je in het gras.
Er fladderen vlinders om me heen,
dan stromen weer mijn tranen, en denk aan hoe het was.


Heel vriendelijk schijnt de zon


ik droomde dat wij elkaar weer tegen kwamen.

Nog steeds schijnt de zon, als ik moet gaan.
Huilend laat ik je achter, ik word bijna gek.
Door verdriet en eenzaamheid overmand,
loop ik het pad af, en sluit het krakende hek.